۰
يکشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۵ ساعت ۰۹:۴۹
الین لحود در گفتوگو با اسلام تایمز:
الین لحود تأکید میکند که منطقه در حال تجربه بازنویسی همهجانبه موازنههای قدرت است. جبههها و میدانهای نبرد در یک بستر واحد و بههمپیوسته در هم آمیختهاند. به همین دلیل، تحلیل مجزای رویدادها تحلیلی دقیق نخواهد بود. وی خاطرنشان میکند که سالهای اخیر، کاهش توان برخی قدرتهای سنتی را در تحمیل معادلات قدیمیشان آشکار کرده است. در نقطه مقابل، نقشآفرینان منطقهای جدیدی ظهور کردهاند که حضور و تأثیرگذاری بیشتری در میدانهای سیاسی و نظامی دارند. او در این زمینه به محور مقاومت اشاره میکند. به گفته وی، این محور توانسته است حضور خود را به عنوان یک بازیگر اصلی در معادله بازدارندگی منطقهای تثبیت کند. این دستاورد از طریق ایستادگی مستمر در برابر فشارهای گوناگون نظامی، اقتصادی و سیاسی محقق شده است. این پایداری، توازنهای جدیدی را در چندین میدان منطقهای ایجاد کرده و طرفهای مقابل را واداشته است تا در مدیریت منازعه و تعیین سقف تنشها تجدیدنظر کنند.
این هنرمند لبنانی در ادامه به بررسی صحنه داخلی کشورش میپردازد. او معتقد است که حزبالله اکنون به بخش محوری معادله امنیتی و سیاسی لبنان و منطقه تبدیل شده است. جداسازی حضور این جنبش از بستر کلی و منطقهایِ رویارویی با اسرائیل دیگر امکانپذیر نیست. حضور حزبالله به یک متغیر ثابت در محاسبات بازدارندگی و توازن قوا در جنوب لبنان بدل شده است. از سوی دیگر، بحث و جدلهای داخلی درباره جایگاه این جنبش در ساختار دولت و نقش حاکمیتی آن همچنان ادامه دارد. به باور لحود، این کشمکشها بازتابدهنده شکافی گستردهتر در جامعه لبنان بر سر ماهیت دولت و نوع رابطه آن با محیط پرتنش پیرامونی است؛ وضعیتی که در آن، ملاحظات داخلی پیوند مستقیمی با توازنهای خارجی پیدا کرده است.
لحود در ارزیابی نقش ایالات متحده در منطقه تأکید میکند که حضور چند دههای آمریکا هرگز به ثباتِ وعدهدادهشده نینجامیده است. سیاستهای مداخلهجویانه واشنگتن نه تنها بحرانها را در بسیاری از کشورها عمیقتر کرده، بلکه پیامدهایی پیچیده و ناپایدار به دنبال داشته است. این واقعیت سبب شده تا تردیدها و بحثها درباره سودمندی تداوم نقش سنتی آمریکا در منطقه افزایش یابد. این موضوع به ویژه با توجه به تداوم کانونهای تنش و فقدان راهحلهای نهایی برای بسیاری از بحرانها، بیش از پیش اهمیت یافته است.
وی میافزاید که جامعه داخلی آمریکا نیز در حال گذار از یک دوره تحول است. این دگرگونی در قالب شکافهای عمیق سیاسی و فشارهای اقتصادیِ ناشی از تورم و افزایش هزینههای زندگی خود را نشان میدهد. همزمان، نهادهای سیاسی ایالات متحده شاهد بحثهای فزایندهای درباره حد و مرز مداخلات خارجی و هزینههای راهبردی آن هستند. به گفته او، این شرایط نشاندهنده یک بازنگری داخلی در ماهیت نقش جهانی واشینگتن و تلاش برای بازتعریف اولویتها میان مسائل داخلی و خارجی است.
الین لحود در بخش دیگری از این گفتوگو به جایگاه جمهوری اسلامی ایران میپردازد. او معتقد است که ایران به یکی از مهمترین ارکان توازن منطقهای تبدیل شده است. این موقعیت تنها به دلیل حضور سیاسی تهران نیست، بلکه ریشه در توانایی این کشور برای ایستادگی در برابر فشارها و تحریمهای انباشته دارد. این مقاومت، ایران را به بازیگری گریزناپذیر در هرگونه معادله مرتبط با امنیت منطقهای، منازعات و مذاکرات تبدیل کرده است. این نقشآفرینی مؤثر، به بازآرایی بخشی از توازنهای موجود در خاورمیانه کمک کرده و متغیرهای جدیدی را به محاسبات قدرتهای منطقهای و بینالمللی افزوده است.
وی همچنین به ماهیت روابط اسرائیل و متحدان غربی آن اشاره میکند. به باور او، این روابط به رغم پیوندهای مستحکم راهبردی، در مدیریت برخی پروندهها خالی از اختلاف نیست. این اختلافات به ویژه در موضوعاتی نظیر گسترش دامنه درگیریها یا تلاش برای مهار آنها نمود پیدا میکند. این تباین آرا، بیش از آنکه نشاندهنده تضاد در اهداف کلان باشد، تفاوت در ارزیابی میزان تهدیدها را بازتاب میدهد. این تفاوت دیدگاه در محافل غربی، در جریان بررسی هزینههای تداوم مدیریت بحرانهای حلنشده در منطقه به وضوح دیده میشود.
لحود در پایان این تحلیل تأکید میکند که تحولات جاری خاورمیانه را نمیتوان از دگرگونیهای کلان جهانی تفکیک کرد. نظام بینالملل اکنون در حال تجربه بازتوزیع نفوذ سیاسی و اقتصادی است. وی خاطرنشان میسازد که در این میان، ملتها بیشترین تأثیر را از این تحولات میپذیرند؛ چه در زمینه ثبات و چه در ابعاد اقتصادی و امنیت اجتماعی. همین امر باعث شده است تا مقطع کنونی، به یک مرحله سرنوشتساز تبدیل شود. مرحلهای که بازسازی موازنههای قدرت را بر پایههایی پایدارتر و واقعبینانهتر و به دور از منطق تنشآفرینیهای بیپایان میطلبد.
این هنرمند لبنانی در ادامه به بررسی صحنه داخلی کشورش میپردازد. او معتقد است که حزبالله اکنون به بخش محوری معادله امنیتی و سیاسی لبنان و منطقه تبدیل شده است. جداسازی حضور این جنبش از بستر کلی و منطقهایِ رویارویی با اسرائیل دیگر امکانپذیر نیست. حضور حزبالله به یک متغیر ثابت در محاسبات بازدارندگی و توازن قوا در جنوب لبنان بدل شده است. از سوی دیگر، بحث و جدلهای داخلی درباره جایگاه این جنبش در ساختار دولت و نقش حاکمیتی آن همچنان ادامه دارد. به باور لحود، این کشمکشها بازتابدهنده شکافی گستردهتر در جامعه لبنان بر سر ماهیت دولت و نوع رابطه آن با محیط پرتنش پیرامونی است؛ وضعیتی که در آن، ملاحظات داخلی پیوند مستقیمی با توازنهای خارجی پیدا کرده است.
لحود در ارزیابی نقش ایالات متحده در منطقه تأکید میکند که حضور چند دههای آمریکا هرگز به ثباتِ وعدهدادهشده نینجامیده است. سیاستهای مداخلهجویانه واشنگتن نه تنها بحرانها را در بسیاری از کشورها عمیقتر کرده، بلکه پیامدهایی پیچیده و ناپایدار به دنبال داشته است. این واقعیت سبب شده تا تردیدها و بحثها درباره سودمندی تداوم نقش سنتی آمریکا در منطقه افزایش یابد. این موضوع به ویژه با توجه به تداوم کانونهای تنش و فقدان راهحلهای نهایی برای بسیاری از بحرانها، بیش از پیش اهمیت یافته است.
وی میافزاید که جامعه داخلی آمریکا نیز در حال گذار از یک دوره تحول است. این دگرگونی در قالب شکافهای عمیق سیاسی و فشارهای اقتصادیِ ناشی از تورم و افزایش هزینههای زندگی خود را نشان میدهد. همزمان، نهادهای سیاسی ایالات متحده شاهد بحثهای فزایندهای درباره حد و مرز مداخلات خارجی و هزینههای راهبردی آن هستند. به گفته او، این شرایط نشاندهنده یک بازنگری داخلی در ماهیت نقش جهانی واشینگتن و تلاش برای بازتعریف اولویتها میان مسائل داخلی و خارجی است.
الین لحود در بخش دیگری از این گفتوگو به جایگاه جمهوری اسلامی ایران میپردازد. او معتقد است که ایران به یکی از مهمترین ارکان توازن منطقهای تبدیل شده است. این موقعیت تنها به دلیل حضور سیاسی تهران نیست، بلکه ریشه در توانایی این کشور برای ایستادگی در برابر فشارها و تحریمهای انباشته دارد. این مقاومت، ایران را به بازیگری گریزناپذیر در هرگونه معادله مرتبط با امنیت منطقهای، منازعات و مذاکرات تبدیل کرده است. این نقشآفرینی مؤثر، به بازآرایی بخشی از توازنهای موجود در خاورمیانه کمک کرده و متغیرهای جدیدی را به محاسبات قدرتهای منطقهای و بینالمللی افزوده است.
وی همچنین به ماهیت روابط اسرائیل و متحدان غربی آن اشاره میکند. به باور او، این روابط به رغم پیوندهای مستحکم راهبردی، در مدیریت برخی پروندهها خالی از اختلاف نیست. این اختلافات به ویژه در موضوعاتی نظیر گسترش دامنه درگیریها یا تلاش برای مهار آنها نمود پیدا میکند. این تباین آرا، بیش از آنکه نشاندهنده تضاد در اهداف کلان باشد، تفاوت در ارزیابی میزان تهدیدها را بازتاب میدهد. این تفاوت دیدگاه در محافل غربی، در جریان بررسی هزینههای تداوم مدیریت بحرانهای حلنشده در منطقه به وضوح دیده میشود.
لحود در پایان این تحلیل تأکید میکند که تحولات جاری خاورمیانه را نمیتوان از دگرگونیهای کلان جهانی تفکیک کرد. نظام بینالملل اکنون در حال تجربه بازتوزیع نفوذ سیاسی و اقتصادی است. وی خاطرنشان میسازد که در این میان، ملتها بیشترین تأثیر را از این تحولات میپذیرند؛ چه در زمینه ثبات و چه در ابعاد اقتصادی و امنیت اجتماعی. همین امر باعث شده است تا مقطع کنونی، به یک مرحله سرنوشتساز تبدیل شود. مرحلهای که بازسازی موازنههای قدرت را بر پایههایی پایدارتر و واقعبینانهتر و به دور از منطق تنشآفرینیهای بیپایان میطلبد.
کد مطلب : ۱۲۸۲۸۲۸
منتخب
۲۲ خرداد ۱۴۰۵
۲۱ خرداد ۱۴۰۵
پیشنهاد ما
